ഇട്ട്ല്

ഇടവഴി എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രാദേശിക പേരാണ് ഇട്ട്ല് . പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ തന്നെ ഈ പദം വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു . ഇട്ടിലി ,ഇട്ട്ലി എന്നൊക്കെ പല സ്പെല്ലിങ്ങുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ പദം ,എന്റെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ സാക്ഷിയാണ് .മുറുമുറുപ്പും നിരാശയും അടക്കം പറച്ചിലും അമർത്തിച്ചിരികളൂം തുടങ്ങി ഒരൂട്ടം വൈകാരികമായ പങ്കുവെക്കലുകൾ സാധാരണമായിരുന്ന ആ നാട്ടിടവഴികളെക്കുറിച്ചു അഥവാ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് തന്നെ … എന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് വഴുവഴുപ്പാണ് വിധി ;അറയ്ക്കുന്ന ചീരാപ്പു ഒലിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ടാവാം ….

പാവങ്ങളാ! വെറുതെ പേടിപ്പിച്ചു വിട്ടാൽ മതി (ഇരുപത്തൊന്നാം ദിവസം)

ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

ഇതു വരെയുള്ള യാത്രകളെല്ലാം വളരെ സുഖകരമായിരുന്നു. നോർത്ത്‌ ഈസ്റ്റിനെ കുറിച്ച്‌ കേട്ടതിന്റെ ഒരു അടയാളങ്ങളും കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല ഇതുവരെ.

“വഴിയിൽ ബാലുപംഗ്‌ എന്ന സ്ഥലത്ത്‌ 4 മണിക്കൂർ വണ്ടിക്ക്‌ ഹാൾട്ട്‌ ഉണ്ടാകും” ഡുയു പറഞ്ഞു.

തീവ്രവാദി ആക്രമങ്ങൾ ബസുകൾക്ക്‌ നേരെ ഉണ്ടാവാറുണ്ടത്രേ. അതു കൊണ്ട്‌ രാത്രി 12 മണി കഴിഞ്ഞാൽ ഈ വഴി ബസ്‌ ഓടുന്നത്‌ പിന്നെ നേരം വെളുത്ത്‌ 4 മണിക്ക്‌ ശേഷം ആയിരിക്കുമത്രേ. ആ നാലു മണിക്ക്‌ ബസിന്‌ ഹാൾട്ട്‌ ആണ്‌.

രാത്രി ആയതിനാൽ ബസിൽ തന്നെ ഉറങ്ങി നേരം വെളുപ്പിച്ചു. പുറപ്പെടുന്ന സ്ഥലവും എത്തേണ്ട സ്ഥലവും അരുണാചൽ പ്രദേശിൽ ആണെങ്കിലും പോവുന്ന വഴി ഭൂരിഭാഗവും ആസാമിലൂടെയാണ്‌.

വണ്ടി പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും മിന്നൽ ബന്ദ്‌ കാരണം വീണ്ടും യാത്ര മുടങ്ങി. തീവ്രവായ ആശയങ്ങളുള്ള പല ഗ്രൂപ്പുകളും ഉള്ള സംസ്ഥാനമാണ്‌ ആസം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ യാത്രകൾ മുടക്കാൻ മാത്രം പാങ്ങുള്ള ഇത്തരം ബന്ദുകൾ സ്വാഭാവികം ആണത്രേ.

ഇതു പക്ഷേ, പ്രാദേശിക സംഘടനയുടെ വഴിതടയൽ സമരം മാത്രമായിരുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ സായുധപോലീസ്‌ വന്ന് സമരക്കാരെ നീക്കം ചെയ്തു.

ഇറ്റാനഗറിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ആസാം-അരുണാചൽ പ്രദേശ്‌ അതിർത്തിയിൽ ബെന്തർവ്വാര എന്നൊരു സ്ഥലമുണ്ട്‌. അവിടെയാണ്‌ ചെക്ക്‌ ഗേറ്റ്‌. ഇറ്റാനഗറിലേക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഐ എൽ.പിയുടെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും അവിടെ ഇറങ്ങി. ഇറ്റാനഗറിൽ നിന്നും പസിഘട്ടിലേക്കുള്ള ടാക്സി പിടിച്ചു വരാം എന്നു പറഞ്ഞു ഡുയു ഇറ്റാനഗറിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടർന്നു.

ബെന്തർവ്വാര അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ടൗണാണ്‌. 8 മണി മുതൽ 2മണി ഇവിടെ ചെലവഴിക്കണം. എന്നാൽ ഒരു കംഫർട്ട്‌ സ്റ്റേഷനോ ക്ലോക്ക്‌ റൂമോ അവിടെ കണ്ടില്ല. ഹോട്ടലുകളിൽ കയറി ഒന്ന്-ഒന്നര മണിക്കൂർ ചെലവഴിച്ചെങ്കിലും പിന്നെയും സമയം ബാക്കി.  അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിന്റെ പരിസരങ്ങളിലൊക്കെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞെങ്കിലും ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം എവിടെയും കണ്ടില്ല. തിയേറ്ററിൽ പോയി സമയം കളയാം എന്നു വെച്ചപ്പോൾ 50 കി.മീ ചുറ്റളവിലൊന്നും ഒരു തിയേറ്റർ പോലുമില്ല പോലും (തിയേറ്റർ അന്വേഷിക്കാൻ ചെന്ന എന്നെയും അയ്യറെയും കടക്കാരൻ നോക്കിപ്പേടിപ്പിച്ചു. ‘സിനിമ കാണാനുള്ള കെൽപ്പ്‌ ഇവിടത്തുകാർക്കില്ല’ എന്ന ഭാവം)

അവസാനം പോലീസ്‌ ട്രയിനിംഗ്‌ സെന്റർ എന്നൊരു സ്ഥലം അടുത്തുണ്ടെന്നും അവിടെ പോയി ഇരിക്കാം എന്നും വിചാരിച്ച്‌ അങ്ങോട്ടേക്ക്‌ ടാക്സി വിളിച്ചു.

വളരെ വലിയൊരു ക്യാമ്പസായ പി.ടി.സിയിൽ ഞങ്ങൾ ഭീമാകാരമായ ബാഗും തൂക്കിപ്പിടിച്ചു നടന്നു.  ട്രയിനികളാണെന്നു വിചാരിച്ചു പലരും ഞങ്ങളെ തുറിച്ചു നോക്കി.  രണ്ടു മണിക്കൂറോളം അവിടെ ചെലവഴിച്ചു പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു ട്രയിനറെ കണ്ടു മുട്ടി. ‘ഇതൊരു റെസ്റ്റ്രിക്റ്റഡ്‌ ഏരിയ’ ആണെന്നും ഒന്നു ചുറ്റിക്കണ്ടു പോയ്ക്കോളാനും വളരെ സൗഹാർദ്ദപരമയി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

2 മണിയോടെ ഡുയു വിംഗറുമായി വന്നു. ഞങ്ങളുടെ പൊന്നുംഗും ഉണ്ടായിരുന്നു വണ്ടിയിൽ. അവൾ പസിഘട്ടിലെ ബന്ധുവീട്ടിൽ പോവുകയാണ്‌ പോലും.

പസിഘട്ടിലേക്കുള്ള റോഡിന്റെ മികവ്‌ ഡ്രൈവർ വല്ലാതെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. ശരാശരി വേഗത 100 കി.മീ ഞങ്ങൾ 6.30 ഓടെ പസിഘട്ടിൽ എത്തി.

ഡുയുവിന്റെ കുടുംബം മൊത്തം മൂന്നാലു ദിവസം മുൻപ്‌ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

വീണ്ടും ആബ,അനി,അത്തെ…ആബയുടെ വണ്ടി.  അത്താഴം കഴിച്ച്‌ നേരത്തെ ഉറങ്ങി.

Advertisements

എഴുത്താളർ: Falah Kulikkiliyad

a simple friendly man from a valluvanadan village.. now doing mbbs at thrissur medical college..

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )